Dwunastnica ważny pierwszy odcinek jelita cienkiego

anatomy-156855_1280

Pierwszy odcinek jelita cienkiego — dwunastnica — jest wyposażony w specjalne gruczoły Brunnera, które produkują alkaliczny śluz, chroniący jej błonę śluzową przed peptycznym działaniem kwaśnego soku żołądkowego. Początkowy odcinek jelita cienkiego jest na przestrzeni 70—90 cm niezwykle czynny pod względem wydzielniczym. Oprócz wspomnianej już gastryny, sekretyny i cholecystokinmy produkuje on enterogastron hamujący wydzielanie żołądkowe oraz wiele innych aktywnych peptydów regulujących wydzielanie i motorykę, a także trofikę i ukrwienie w obrębie przewodu pokarmowego, jak GIP (peptyd hamujący wydzielanie żołądkowe), VIP (wazoaktywny peptyd jelitowy), somatostatynę, moty-linę i inne. Rola ich i znaczenie są obecnie intensywnie badane. Wiele z nich ma zarówno w strukturze, jak i w efektach wiele cech wspólnych z sekretyną i stąd mówi się nawet o „rodzinie peptydów sekretynowych”. Mięśniówka jelita składa się z dwóch warstw: grubszej okrężnej i cieńszej podłużnej. Zapewnia ona ruch robaczkowy jelita (tzw. perysłaltyke), którzy sterowany jest ze splotów Auerbacha i Meissaera i jest niezależny od zewnętrznego unerwienia jelit. Przyspiesza perystaltykę przy farmakologicznym zadrażnieniu receptorów jelitowych lub przy zwiększeniu objętości treści jelitowej. Przy utrzymanym unerwieniu zewnętrznym może działać przyspieszająco w wyniku odruchów żołądkowo-jelitowych, a nawet pod wpływem emocji. Perystaltyka jelita cienkiego jest zharmonizowana z czynnością zwieracza pomiędzy jelitem cienkim a jelitem grubym i tzw. zastawką Bauhina.